Marzinc İçin Yolun Sonu Gözüktü

 20 Ocak 2010

Bursa'nın Mustafakemalpaşa ilçesinde kurulması düşünülen "Marzinc Baca Tozu ve Tufal Geri Kazanım Tesisi"ne karşı mahkemeden sevindirici karar çıktı.

Tesis için, Çevre ve Orman Bakanlığı tarafından verilen "ÇED Olumlu" raporuna karşı, Demirdere, Paşalar, Ocaklı, Güllüce Köy Muhtarları dava açtı. Davaya bakan, Bursa 1. İdare Mahkemesi, "ÇED Olumlu" kararının yürütmesini durdurdu. Mahkeme, "ÇED Olumlu"raporunun, Bursa 2020 1/100.000 ölçekli Çevre Düzeni Planı’na uygun olmadığı için bu kararı aldığın bildirdi.

Mahkeme kararından bir gün önce 18 Ocak 2010 günü Mustafakemalpaşa'da yapılan toplantıda, Mustafakemalpaşa Sivil Toplum Platformunu Bileşenleri, Devlet Bakanı Faruk Çelik, Bursa Valisi Şahabettin Harput, Büyükşehir Belediye Başkanı Recep Altepe'nin gözlerinin içine baka baka kirletici niteliği yüksek bu tesisi istemediklerini haykırmışlardı. Geçmişte olduğu gibi gelecekte de tarım ve tarıma dayalı sanayi ile varolmak istediklerini anlatan platform temsilcileri, toplantının ardından gelen mahkeme kararını büyük bir sevinçle karşıladı.

2009 yılının ikinci yarısından bu yana Güllüce, Paşalar, Tatkavaklı, Çeltikçi, Ocaklı ve Karapürçek Köyleri, Susurluk ilçesinde halkın yoğun katılımıyla düzenlenen paneller ve ardından 14 Kasım 2009 günü binlerce Mustafakemalpaşalının katıldığı miting artık amacına ulaşmıştır.

Yerelde miting ve panelleri düzenenen Mustafakemalpaşa Sivil Toplum Platformu ve bu etkinliklere panelist konuşmacı olarak katılarak desteğini sunan DOĞADER, Nilüfer YG21, Bursa Tabib Odası, TMMOB Bursa İKK, TMMOB'a bağlı Ziraat, Makina Müh. Odaları ile  Şehir Plancıları Odasının Bursa Şube Temsilcileri gelinen aşamanın haklı kıvancını paylaşmaktadırlar.

Marzinc, demir çelik fabrikalarının bacalarında biriken tehlikeli atık niteliğindeki baca tozunundan  çinko ve demiri ayrıştırarak geri kazanılmasını amaçlıyordu. Baca tozu içinde bulunan kadmiyum ve kurşun gibi elementler ile yakma sırasında ortaya çıkan dioksin ve furan gibi zehirli maddeler fabrikanın çevresindeki canlı yaşamı ile tarımsal üretimi için büyük risk oluşturuyordu.

Türkiye, demir çelik üretiminde son on yılda büyük sıçrama yaparak dünya sıralamasında 11. sıraya yükseldi. 2001-2008 yılları arasında demir çelik üretimini %90 arttıran Türkiye, bu alanda birçok gelişmiş ülkeyi arkasına aldı. 13. İspanya, 14. Fransa ve 17. sırada İngiltere'nin bulunduğu demir çelik liginde Türkiye'nin üst sıralarda yer alması oldukça düşündürücüdür. Listenin üst sıralarında yer alan diğer gelişmiş ülkelerin de demir çelik üretiminin gerilediği görülmekterdir.

Dünya Demir Çelik üretiminde birçok gelişmiş ülkenin arka sıralara düşmesinin temelinde, demir çelik sanayinin yüksek kirletici niteliği bulunmaktadır. Yüksek karbon salımıyla da (1 ton çelik için 2,2 ton CO₂) dikkatleri çeken demir çelik sektörü, gelişmiş ülkeler için artık cazip olmaktan çok uzaktır.

Türkiye ise, yıllık 5 milyar dolarlık ihracatıyla dünyanın 5. büyük demir çelik ihracatçısı konumundadır. İhraç edilen her ton çelik için bu ülkenin havasına, toprak ve suyuna bırakılan kirlilik yadigar kalmaktadır. Verilen teşviklerle ulusal gereksinimin çok üzerinde gerçekleştirilen demir çelik üretimi ve bu üretimden arda kalan kirliliğin sonuçlarından biri olan Marzinc için artık yolun sonu gözükmüştür.

DOĞADER
Doğayı ve Çevreyi Koruma Derneği